บทที่ 24 พาข้ามาจวนท่านทำไม

“งั้นข้าของีบหน่อยนะเพคะ” 

นางกำลังจะผละออกเพื่อไปพิงขอบรถม้าเพื่องีบ แต่กลับถูกเขาดึงเข้ามาหนุนที่ตักของเขา นี่มันช่าง นุ่มสบายจัง

“เจ้างีบเถอะ เดี๋ยวถึงจวนแล้วข้าจะเรียก ยกขาขึ้นมาดีๆ จะได้ไม่เมื่อย” 

เขาสั่ง นางยอมทำตาม บัดนี้นางง่วงจนสามารถหลับได้ตลอดเวลา นิ่มจริงๆ นางเผลอหลับไปอย่างง่ายด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ